۱۰ اکتبر و پرواز پول چای چینی

خیلی کمتر کسی به یاد دارد که اکتبر همچنین ماهی بود که دولت ایالات متحده چیزی را اعلام کرد که آن را بزرگ‌ترین توقیف بیت‌کوین در تاریخ خود توصیف کرد—سکه‌هایی مرتبط با یک شبکه ادعاییِ بین‌المللی پول‌شوییِ کریپتو که هم‌زمان، در همان لحظه، با اقدامات هماهنگِ اجرایی در سراسر ایالات متحده، بریتانیا، سنگاپور، تایلند، کامبوج و چین هدف قرار گرفته بود.

زمان‌بندی این اتفاق این پرسش را پیش می‌کشد که آیا بین این دو رویداد ارتباطی وجود داشته است یا نه.

این مقاله یک فرضیه را مطرح می‌کند که در «کریپتو توییتر» چینی دست‌به‌دست شده اما در پوشش رسانه‌های غربی تقریباً بازتابی نداشته است: اینکه سقوط ۱۰ اکتبر ممکن است با خروج ناگهانیِ نقدینگیِ بانکداریِ سایه—آنچه در زبان عامیانه بانکداری زیرزمینی چین cháqián یا «پولِ چای» نامیده می‌شود—شدت گرفته باشد؛ پس از آنکه یک سرکوب بزرگ، ریل‌های پول‌شویی را که بی‌سر و صدا بازارهای کریپتو را تغذیه می‌کنند مختل کرد.

برای روشن شدن موضوع، عوامل متعددی در آنچه در ۱۰/۱۰ رخ داد نقش داشتند. بازارها از قبل شکننده بودند. اهرم بالا بود. نقدشوندگی از چیزی که بسیاری تصور می‌کردند نازک‌تر بود. همان روز یک شوک کلان هم روی نوار خبر نشست. و مشکلات در سطح پلتفرم—قطعی صرافی‌ها، لیکوییدیشن‌های آبشاری و انواع خرابی‌های «لوله‌کشی»—احتمالاً مثل شتاب‌دهنده عمل کردند.

اما نظریه «پول چای» یک قطعه احتمالیِ گم‌شده را اضافه می‌کند: اگر یک تقاضای عمده و پیوسته—سرمایه‌ای که از کانال‌های آفشور و زیرزمینی حرکت می‌کرد—در روزها و هفته‌های پیش از جرقه، ناگهان خاموش شده باشد چه؟

بیایید با یک خط زمانی کوتاه از رویدادها شروع کنیم که چند هم‌زمانیِ جالب را نشان می‌دهد:

• ۲۸ دسامبر ۲۰۲۰: استخر استخراج LuBian در چین هک می‌شود و ۱۲۷ هزار BTC از دست می‌رود—بزرگ‌ترین هک تاریخ.
• ژوئیه ۲۰۲۴: آن سکه‌ها از کیف پول هکر به آدرس دیگری منتقل می‌شوند که بعدتر توسط آرکهام برچسب‌گذاری می‌شود به‌عنوان متعلق به دولت ایالات متحده.
• ۸ اکتبر ۲۰۲۵: ناحیه شرقی نیویورک از صدور کیفرخواست خبر می‌دهد علیه چن ژی، تبعه کامبوج—کنترل‌کننده ادعاییِ LuBian—به اتهام پول‌شوییِ میلیاردها دلار در قالب BTC و استیبل‌کوین‌ها از کلاهبرداری‌ها و هدایت آن از طریق کسب‌وکارهایی در نیویورک، و از این طریق توجیه مداخله ایالات متحده. موج عظیمی از تعطیل‌سازی‌ها، یورش‌ها و توقیف‌ها در چندین «کمپ کلاهبرداری» در سراسر جنوب‌شرق آسیا رخ می‌دهد.
• ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵: بیت‌کوین به سقف می‌رسد و تقریباً هر آلت‌کوینی در هر صرافی با کندل‌های سایه‌دارِ کلاهبرداری‌وار تا صفر سقوط می‌کند. نقره بلافاصله یک رالی ۱۵۳٪ را آغاز می‌کند و طلا نیز سقف‌های تاریخی جدیدی ثبت می‌کند.
• ۱۴ اکتبر ۲۰۲۵: ایالات متحده اعلام می‌کند ۱۲۷ هزار BTC را توقیف کرده است (دقیقاً همان مقدار هک‌شده از Lubian) از چن ژی، اما فاش نمی‌کند «هکر» اولیه چه کسی بوده است.
• نوامبر ۲۰۲۵: چین، ایالات متحده را به دزدیدن ۱۲۷ هزار BTC متهم می‌کند

آنچه در ادامه می‌آید رشته ارتباطی بین این‌هاست: اینکه LuBian چه بود، چرا چن ژی اهمیت دارد، ماشین پول‌شویی چگونه کار می‌کند، و چرا یک جریان «نامرئی»—آنچه در زبان عامیانه بانکداری زیرزمینی چین cháqián یا «پول چای» نامیده می‌شود—ممکن است برای قیمت‌گذاری کریپتو مهم‌تر از چیزی باشد که اکثر معامله‌گران حاضرند بپذیرند.

استخر استخراج LuBian

LuBian اینجا به یک دلیل اهمیت دارد: اگر دادستان‌ها درست بگویند که شبکه چن ژی حجم‌های عظیمی را از طریق بیت‌کوین و استیبل‌کوین‌ها جابه‌جا کرده، آن‌وقت LuBian صرفاً یک کسب‌وکار استخراج نبود—ممکن است بخشی از همان لوله‌کشی‌ای بوده باشد که نقدینگی برون‌مرزی را تغذیه (و بازیافت) می‌کرد؛ همان نقدینگی‌ای که معامله‌گران آن را به‌عنوان تقاضای «ارگانیک» بازار تلقی می‌کنند.

معلوم نیست LuBian را چه کسی بنیان گذاشته، اما به‌طور نزدیک با چن ژی، رئیس Prince Group مستقر در کامبوج مرتبط دانسته شده است—یک هلدینگ متمرکز بر املاک، خدمات مالی و خدمات مصرفی که اکنون افشا شده یک امپراتوری عظیم کلاهبرداری و پول‌شویی را اداره می‌کرده است. Lubian استخراج را در مارس/آوریل ۲۰۲۰ آغاز کرد و در چین و ایران فعالیت داشت. این استخر به‌سرعت به یکی از ۱۰ بازیگر برتر و گاهی ۵ بازیگر برتر تبدیل شد، اما پس از هک، در اوایل ۲۰۲۱ ناگهان تعطیل شد. هکرها توانستند به‌دلیل استفاده آماتورگونه از Mersenne Twister—یک مولد اعداد شبه‌تصادفیِ همه‌منظوره که LuBian برای عبارت‌های بازیابی (mnemonic) به‌عنوان seed phrase استفاده می‌کرد—کیف پول‌های LuBian را با brute force بشکنند.

اگر LuBian هنوز وجود داشت، ذخیره ۱۲۷ هزار BTC آن، آن را به دومین خزانه بزرگ بیت‌کوین در جهان تبدیل می‌کرد، درست پشت سر Strategy. اگر می‌توانست به استخراج ادامه دهد احتمالاً حتی بزرگ‌تر هم می‌شد. شرکت پیام‌هایی روی زنجیره برای هکر فرستاد و در قبال بازگرداندن سکه‌ها پاداش پیشنهاد کرد، اما هرگز پاسخی دریافت نکرد. LuBian هیچ‌وقت هک را به‌صورت عمومی تأیید نکرد و تا چهار سال هم هیچ‌کس حتی درباره‌اش گزارشی منتشر نکرد.

بد نیست پرسیده شود چن ژی در صنعت استخراج بیت‌کوین دقیقاً چه می‌کرد.

آیا به فلسفه پول دیجیتال همتا‌به‌همتا و پولِ غیرتورمی علاقه داشت—یا استخراج، مکملِ یک امپراتوری پول‌شوییِ چندمیلیارددلاری بود؟

در کیفرخواست ۸ اکتبر ۲۰۲۵ از سوی ناحیه شرقی نیویورک، دادستان‌ها زِهی را متهم کردند که کلاهبرداری‌های «pig butchering»، «jingliaos» یا کلاهبرداری‌های چتِ اسکریپت‌شده، کلاهبرداری‌های سرمایه‌گذاری و طرح‌های دیگر را با جذب کارگران مهاجر و ایجاد مجموعه‌هایی پر از هزاران گوشی موبایل برای شکار قربانیان اداره می‌کرده است.

در کمپ کلاهبرداری «Golden Fortune» خارج از روستایی در جنوب پنوم‌پن، محلی‌ها به روزنامه‌نگاران گفتند که دیده‌اند کارگران را «آن‌قدر می‌زدند تا [تقریباً] نیمه‌جان شوند» و سپس پس از فرار، به زور برگردانده می‌شدند. این کمپ‌های کلاهبرداری در سراسر جنوب‌شرق آسیا و هند با الگوهای مشابه به‌خوبی شناخته شده‌اند: به کارگران با وعده حقوق و مزایای خوب طعمه می‌دهند، اما عملاً مثل حیوانات زندانی می‌شوند تا پشت خطوط تلفن کار کنند و کلاهبرداری‌ها را بچرخانند.

طبق کیفرخواست:

“در تابستان ۲۰۲۲، هم‌دست شماره ۲ لاف زد که در سال ۲۰۱۸، Prince Group روزانه بیش از ۳۰ میلیون دلار از طرح‌های کلاهبرداریِ sha zhu pan و فعالیت‌های غیرقانونی مرتبط درآمد داشته است.”

با توجه به ابعاد عملیات ادعاییِ زِهی، منطقی به نظر می‌رسد که این‌ها نه فقط برای منفعت شخصی او، بلکه به‌عنوان یک نیابتی برای عملیات‌های بزرگ‌ترِ پول سیاه به کار گرفته می‌شدند تا منابع مالی‌شان را پول‌شویی کنند یا سرمایه را بی‌سروصدا از آسیا خارج کنند.

ظهور از ناکجاآباد

چن ژی در سال ۱۹۸۷ در خانواده‌ای معمولی در شهرک Xiao’ao، شهرستان Lianjiang، فوژو، استان فوجیانِ چین به دنیا آمد. او پیش از پایان دوره راهنمایی ترک تحصیل کرد و به شانگهای رفت؛ جایی که برای بازی آنلاین نقش‌آفرینی The Legend of Mir 2—ساخته شرکت کره‌ای WeMade Entertainment—یک سرور راه‌اندازی کرد. گفته می‌شود اولین ثروتش را از همین راه به دست آورد؛ ثروتی که سپس تصمیم گرفت آن را به املاک در کامبوج تبدیل کند. او Prince Group را زمانی راه‌اندازی کرد که فقط ۲۷ سال داشت؛ گروهی که به‌سرعت به یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های تجاری کامبوج بدل شد و کسب‌وکارهای بانکی، مالی و گردشگری را اداره می‌کرد.

چن و شرکتش به نیکوکاری مشهور بودند و میلیون‌ها دلار برای تأمین بورسیه‌ها اهدا کردند، واکسن خریدند و فعالانه در امور خیریه مشارکت داشتند. او تا سال ۲۰۱۷ مشاور وزارت کشور بود و بعدتر رئیس مؤسس Cambodia Airways شد.

با این حال، واقعاً کسی نمی‌داند چن چگونه ممکن بوده تا این حد ثروتمند و قدرتمند شود، یا چرا ناگهان تصمیم گرفت به کامبوج نقل مکان کند.

اداره امنیت عمومی شهرداری پکن در سال ۲۰۲۰ یک کارگروه ویژه برای تحقیق درباره Prince Group تشکیل داد و تحقیقات جداگانه پلیس چین بین ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ دنبال شد، اما چن توانست از اتهامات جان سالم به در ببرد.

داستان موفقیت مرموز چن در اکتبر ۲۰۲۵ به پایان می‌رسد؛ زمانی که ایالات متحده علیه او و همکارانش کیفرخواست صادر می‌کند و یک کارزار بین‌المللی اقدامات اجراییِ ضدکلاهبرداری، جنوب‌شرق آسیا را در می‌نوردد.

یورش‌ها و توقیف‌ها آغاز می‌شوند

• کیفرخواست EDNY در اکتبر، پیش‌درآمد یورش‌ها و اقدامات اجراییِ زیادی بود که بر سر مراکز کلاهبرداریِ کامبوج و جنوب‌شرق آسیا باریدن گرفت. مقامات کامبوج گفتند نزدیک به ۲۰۰ مرکز کلاهبرداری تعطیل شده، ۱۷۳ چهره ارشدِ جرایم دستگیر شده‌اند و ۱۱ هزار کارگر اخراج (دیپورت) شده‌اند. عملیات‌های چن ژی تعطیل شد و دارایی‌های جهانی‌اش نیز توقیف شد؛ از جمله ۱۹ ملک مختلف در لندن.
• در ۲۰ اکتبر، مقامات میانمار از دستگیری یک کمپ بدنام کلاهبرداری در مرز تایلند خبر دادند که گمان می‌رود به سردسته تریادها وان کووک کوی—معروف به Broken Tooth—مرتبط باشد؛ کسی که بعدتر می‌فهمیم به چن مرتبط است.
• سنگاپور تحقیق خود را در ۳۰ اکتبر آغاز کرد؛ پس از آنکه بیش از ۱۱۴ میلیون دلار از دارایی‌های زِهی را توقیف کرد، از جمله پول نقد، یک قایق تفریحی و قفسه‌هایی از مشروبات الکلی.
• اوایل نوامبر، دادستان‌های تایوان توقیف کردند ۱۵۰ میلیون دلار دارایی از زِهی؛ ۲۶ خودروی لوکس شامل یک بوگاتی، یک پورشه و یک فراری، به‌علاوه ۱۱ آپارتمان مختلف در یک محله بالاشهرِ تایپه.
• در همان روز، پلیس هنگ‌کنگ هم مصادره کرد ۳۵۳ میلیون دلار دارایی، عمدتاً پول نقد و سهام مرتبط با زِهی.
• بعدتر، مقامات تایلند توقیف کردند ۴۲۰ میلیون دلار دارایی، از جمله قطعات زمین، کاندوها، خودروها، قایق‌های تفریحی و سپرده‌های بانکی، و اعلام کردند شواهدی یافته‌اند که «نشان‌دهنده شبکه‌ای شامل کلاهبرداری آنلاین، قاچاق نیروی کار و پول‌شویی از طریق ارزهای دیجیتال است که به چن ژی مرتبط است.»
• لی کوئونگ (که با نام Kuong Li هم شناخته می‌شود)، رئیس کلاهبرداریِ کامبوجی که به استفاده از دارایی‌های دیجیتال برای پول‌شویی مشهور است نیز دستگیر شد در ۱۶ ژانویه.
• در تابستان منتهی به همه این‌ها، یک عملیات هماهنگ‌شده توسط اینترپل در ۴۰ کشور و قلمرو منجر به بازیابی ۴۳۹ میلیون دلار شد: ۳۴۲ میلیون دلار، به‌همراه ۹۷ میلیون دلار پول نقد فیزیکی و کریپتو.
• طبق گزارش Global Initiative Against Transnational Crime، دستگیری‌ها و توقیف‌ها «نشان‌دهنده احتمال یک کارزار گسترده‌تر علیه افراد بانفوذِ درگیر در فعالیت‌های کلاهبرداری» بوده است.

به‌عنوان بخشی از اتهامات وزارت دادگستری علیه زِهی، دولت ایالات متحده همچنین اعضا و همکاران TCO گروه Prince را هدف قرار داد؛ از جمله Guy Chhay، Lei Bo، Ing Dara، Zhu Zhongbiao ملقب به Jack Zhu، Sin Huat Alan Yeo ملقب به Alan Yeo، Zhou Yun ملقب به Sandy Zhou، Chen Xiuling ملقب به Karen Chen، Wei Qianjiang و Thet Li.

این چه ربطی به کریپتو و ۱۰ اکتبر دارد

در کیفرخواست EDNY، دادستان‌ها می‌گویند عملیات‌های حرفه‌ای پول‌شویی، عواید متقلبانه‌ای را دریافت می‌کردند که «از قربانیان عملیات‌های کلاهبرداری Prince Group اختلاس شده بود و سپس دوباره به Prince Group سرازیر می‌شد»، عمدتاً با بیت‌کوین و استیبل‌کوین‌ها.

“یکی از روش‌های رایج این بود که عواید کلاهبرداری را در قالب بیت‌کوین یا استیبل‌کوین‌هایی مانند USDT یا USDC جمع‌آوری کنند و سپس آن‌ها را به ارزهای فیات off-ramp کنند. سپس پول‌شویان از آن پول نقد برای خرید بیت‌کوین پاک یا سایر ارزهای دیجیتال استفاده می‌کردند. متهم چِن ژی به‌طور مستقیم در هماهنگی این تلاش‌های پول‌شویی نقش داشت و با هم‌دستان درباره استفاده‌اش از «مغازه‌های پولِ غیرقانونی» و «خانه‌های پولِ زیرزمینی» صحبت می‌کرد. چِن اسنادی را نگه می‌داشت که به‌طور صریح درباره «شست‌وشوی BTC» و «افراد پول‌شوییِ BTC» بحث می‌کرد.”

بیایید توضیح دهیم این فرایند چگونه ممکن است کار کرده باشد:

1. به‌دست آوردن دارایی‌های دیجیتال: انواع کلاهبرداری‌ها و سرقت‌ها عوایدی به ارز فیات دریافت می‌کنند که سپس به صرافی‌های آفشور یا بدون KYC فرستاده می‌شود و به کریپتو تبدیل می‌گردد. کریپتوی «سیاه» حاصل از هک‌ها (مثلاً از طریق گروه Lazarus) با تخفیف به بانک‌های Chaoshan فروخته می‌شود. کریپتو در «ناوگانِ قاطرها» در چین و جنوب‌شرق آسیا شسته می‌شود.
2. فروش کریپتوی پاک به شهروندان چینی که با استیصال به دنبال انتقال دارایی به خارج هستند.
3. خرید دارایی در کشورهای دیگر، پارک‌کردن کریپتو (به‌ویژه استیبل‌کوین‌ها) در مکان‌های سودده.

کریپتو همچنین یک روش مشهور پول‌شویی به نام mirror trading را مدرن می‌کند؛ روشی که طی آن مبادلات ارزیِ در مقیاس بزرگ می‌تواند بدون آنکه پولی واقعاً از مرزها عبور کند انجام شود. نمونه کلاسیک، مبادلاتی است که بین کارتل‌های مکزیکی و نخبگان چینیِ به دنبال خروج سرمایه از چین و تبدیل آن به دارایی‌های قابل سرمایه‌گذاری مثل املاک در ونکوور، لندن، سیدنی و غیره انجام می‌شود.

کارتل‌ها می‌خواهند از دلار خلاص شوند و چینی‌ها به دلار نیاز دارند.

اینجاست که «بروکرها»یی که توسط تریادها اداره می‌شوند وارد می‌شوند.

تریادها از قبل با کارتل‌ها و شبکه‌های مکزیک رابطه گسترده دارند چون مواد شیمیایی پیش‌ساز برای مت‌آمفتامین و اوپیوئیدها را فراهم می‌کنند که بعدتر پردازش شده و به فروشندگان خیابانی در شهرهای آمریکای شمالی فروخته می‌شود.

تریادها از بروکرهایشان استفاده می‌کنند تا دلارهای کارتل‌ها را بخرند و هم‌زمان دلار را به نخبگان چینی بفروشند؛ همه این‌ها در قالب نهادهای حقوقی محلی پنهان‌سازی می‌شود، یعنی پول هرگز به‌طور رسمی از مرزها عبور نمی‌کند و پرچم قرمزها را فعال نمی‌کند.

طبق آنچه در گزارشی از TRM Labs درباره بانکداران سایه چینی مستند شده است:

ارز دیجیتال به این سیستم مبادله آینه‌ای یک چرخش مدرن می‌دهد. به‌جای اتکا صرف به حمل‌ونقل نقدی و ارسال کالا برای تسویه حساب‌ها، بروکرها به‌طور فزاینده از کریپتو به‌عنوان واسطه انتقال ارزش استفاده می‌کنند. این نوآوری اکنون امکان یک شبکه بدون نیاز به اعتماد را فراهم می‌کند. در حالی که پیش‌تر بروکرهای بانکداری زیرزمینی چین به همکاران مورد اعتماد در هر موقعیت جغرافیایی که پوشش می‌دادند متکی بودند، اکنون کریپتو امکان یک کنفدراسیون بسیار شل‌تر را فراهم می‌کند. وقتی استیبل‌کوین‌ها نقش رسانه مبادله را دارند، نه اعتمادی لازم است و نه حتی یک دفترکل مشترک.

پیامدش روشن است. وقتی مقامات، گذرگاه‌های بزرگ پول‌شویی را مختل می‌کنند و هم‌زمان یک انبار عظیم از بیت‌کوینِ آلوده را توقیف می‌کنند، فقط افراد را دستگیر نمی‌کنند؛ آن‌ها به زیرساخت نقدینگی‌ای فشار وارد می‌کنند که ارزش را از طریق کریپتو جابه‌جا می‌کند.

اگر این زیرساخت در اوایل اکتبر تنگ‌تر شده باشد، کمک می‌کند دو چیز را توضیح دهیم که در غیر این صورت تصادفی به نظر می‌رسند: نازک‌شدن ناگهانی دفتر سفارش‌ها در سراسر دارایی‌های دیجیتال، و چرخش تقریباً فوری به سمت ذخیره‌های سنتی ارزش—به‌ویژه، تقاضای تند و تیز برای فلزات گران‌بها.

همان‌طور که @agintender می‌گوید، بازارهای گاویِ کریپتو اغلب با افزایش قیمت «茶钱» یا cháqián همراه‌اند که معنای تحت‌اللفظی‌اش «پول چای» است؛ یا همان سهم بروکر زیرزمینی—یعنی «کات» یا کمیسیون/اسپردی که برای انتقال ارزش از یک کانال زیرزمینی می‌پردازید.

“وقتی می‌بینی یک KOL در توییتر داد می‌زند «بازار گاوی اینجاست»، می‌توانی همان‌قدر هم بروی یک چایخانه در لوهو، شنژن و بپرسی الان «پول چای» چقدر شده.

در زبان عامیانه بانک‌های زیرزمینی، «پول چای» فقط کمیسیونی که به واسطه‌ها پرداخت می‌شود نیست؛ یک «شاخص فشار» برای کنترل‌های سرمایه جهانی هم هست. وقتی «پول چای» از ۰.۳٪ به ۲٪ می‌رسد، یعنی کانال‌های زیرزمینی در حال تنگ‌شدن‌اند، سگ‌های شکاریِ نظارت در حال نزدیک‌شدن‌اند، یا به احتمال بیشتر، یک نهاد فوق‌ثروتمند دارد از این کانال برای تخلیه نقدینگی از بازار استفاده می‌کند.

این سیگنال‌های میکرو و زیرزمینی، اغلب یک هفته زودتر از هر خبری روی ترمینال بلومبرگ، سقوط‌های بازار را پیش‌آگهی می‌کنند. اگر نمی‌فهمی نوسان‌های «پول چای» را چطور تفسیر کنی، صلاحیت حرف زدن درباره آلفا در بازار کریپتو را نداری.”

آیا نیاز چن ژی به تبدیل فیات به کریپتو یکی از ستون‌های کلیدیِ حمایت سمتِ خرید برای دارایی‌های دیجیتال بود؟

اگر چنین باشد، تعطیلی گسترده عملیات‌های پول‌شویی در جنوب‌شرق آسیا می‌توانست یک جریان اصلیِ نقدینگی را قطع کند؛ جریانی که به‌راحتی می‌توانست یک اثر دومینویی در بازارهای کریپتو—به سبک دستگاه روب گلدبرگ—ایجاد کند.

در حالی که هیچ توضیح «رسمی»ای برای ۱۰ اکتبر هرگز مورد توافق قرار نگرفته است، اجماع کلی این است که ظاهراً نتیجه ضعف‌های مکانیکیِ دیرپای نقدشوندگی بوده است. و البته، ۱۰ اکتبر همان روزی هم بود که رئیس‌جمهور ترامپ از تشدید عمده تعرفه‌ها خبر داد: تعرفه اضافی ۱۰۰٪ بر واردات چین.

همان‌طور که بنجامین کوون گفت در تحلیلی از این رویداد:

«افت از یک محرک واحد ناشی نشد. وقتی شرایط محدودکننده نقدینگی، بدتر شدن پهنای داخلی، کاهش مشارکت، و بالغ‌شدن چرخه بیت‌کوین هم‌راستا شدند، این افت شکل گرفت. وقتی این فشارها به اندازه کافی انباشته شدند، شکنندگی بازار آشکار شد.»

کوون همچنین مطرح کرد که «سقوط، ضعف را ایجاد نکرد»، بلکه «چیزی را آشکار کرد که از ابتدا آنجا بوده است.»

هاسیب قریشی از Dragonfly می‌گوید زنجیره‌ای از بدشانسی‌ها—از ترسیدن بازارها در یک شب جمعه شروع شد و با اختلال APIهای بایننس ادامه یافت—باعث سقوط شد.

کاملاً ممکن است سقوط ۱۰ اکتبر صرفاً یک شکست مکانیکی بوده باشد که از ترکیبی از مشکلات فنی، عدم‌قطعیت بازار و نقدشوندگیِ تیغ‌نازک در یک شب جمعه ایجاد شده است.

با این حال، کاملاً روشن است که یک اقتصاد زیرزمینیِ به‌طور غیرقابل اندازه‌گیری بزرگ وجود دارد که برای ریل‌های پرداختش به دارایی‌های دیجیتال وابسته است؛ اقتصادی که در اکتبر ۲۰۲۵ عمدتاً توسط مقامات قطع شد.

اگر این واقعیت را بپذیریم، باید بپذیریم که تورِ جهانی علیه امپراتوری چن ژی در اوایل اکتبر باعث شد شبکه بانکداری سایه چینی نقدینگی‌اش را بیرون بکشد و دفتر سفارش‌ها را به‌شدت نازک کند.

سپس جرقه رخ می‌دهد:

ترامپ بمب تعرفه ۱۰۰٪ را می‌اندازد و یک شوک کلان فوری ایجاد می‌کند.

چون کف نقدینگیِ پول چای دیگر وجود نداشت، فروش اولیه مستقیم از میان دفتر سفارش‌های نازک عبور کرد و شکست‌های مکانیکی را فعال کرد؛ از جمله اضافه‌بار API بایننس، depeg شدن اوراکل‌ها، و ADL در perp DEX

در چرخش بزرگ بعدی بازار، ببینیم در دنیای «پول چای» چینی چه می‌گذرد و آیا با دنیای کریپتو هم‌بستگی دارد یا نه.